Eva mamma c",)

Frussa fríska

Ég má til með að monta mig aðeins af litlu skvísunni minni. Þannig er að hún er farin að fá graut. Við byrjuðum á miðvikudaginn fyrir viku að gefa henni hýðishrísgrjónaseyði þar sem það á að vera gott fyrir svona litla mallakúta sem eru bara vanir brjóstamjólk því það er engin sterkja í því. Svo í hádeginu á sunnudaginn, á 6 mánaða afmælinu, hrærði ég í smá grautarslettu handa henni. Voða lítið svona til að byrja með, ein teskeið af dufti út í smá brjóstamjólk. Ég bjóst ekki við að hún myndi kunna að meta þessa nýjung, en hún borðaði með bestu lyst. Auk þess sem hún fattaði hvernig mætti nýta þann hæfileika að frussa... sem hún lærði af mömmu sinni sem fannst svo gaman þegar litla barnið hermdi eftir henni svo að hún hélt bara áfram að frussa á móti og frussið var orðið að svaka brandara.... Svo næsta dag hrærði ég aðeins meira og hún kláraði allt, og frussaði restinni í lokin. Í gær fékk hún líka hádegisgrautinn sinn og nú voru það 2 og hálf teskeiðar af dufti. Það hvarf ofan í hana. Uppúr kl.17 var hún vægast sagt orðin mjög pirruð, og ég hélt að það væri vegna þess að hún væri bara orðin svöng. Ég, hin áhyggjufulla móðir sem vill gera allt rétt og les sér til um hvert smáatriði, þorði ekki að gefa henni graut nema einu sinni á dag til að byrja með og ætlaði að bjóða henni brjóstið. En mín vildi barasta ekki sjá það, hún orgaði bara og ýtti mér frá. Svo reyndi pabbinn að tala hana til og skipti á bleiu til að róa hana og taka athyglina frá pirringnum. En það var bara ekki við hana talandi, hún fór bara að frussa og orga til skiptis og mér datt í hug hvort hún væri að biðja um graut því hún frussar aldrei þegar hún er reið, bara þegar hún er að fíflast. Ég hrærði grautinn og þá ljómaði litla rúsínan eins og sól í heiði. Hún hló og skríkti milli þess sem hún kyngdi með áfergju og stundi "mmmmmm". Litla dúllan :) Svo frussaði hún auðvitað svolítið, enda er það svo skemmtilegt þegar það frussast grautur út um munninn.
Ég ákvað því að hringja upp í heilsugæslu í morgun og spyrja hvort ég væri nokkuð að gera barninu illt með því að gefa henni graut tvisvar á dag svona fljótt og hvort ég væri að gefa henni of mikið í einu. Nei nei, ég er víst bara alveg eftir bókinni, eingöngu brjóstamjólk fram að 6 mánaða og svo prófa sig áfram með graut, auka skammtinn smám saman og fylgja auknum áhuga hjá barninu. Ég er voðalega lukkleg með þetta grautarstand, Rebekka borðar hann, meira að segja með stoðmjólk sem ég prófaði áðan, og allt ætlar að ganga upp. En ég á eftir að bjóða upp á grænmetismauk út í og þá verður fróðlegt að sjá hvernig viðbrögðin verða... miðað við áhuga, eða réttara sagt áhugaleysi móðurinnar á þessum fæðuflokki.

Að öðrum mont-fréttum er það helst að hún er alltaf að verða duglegri að sitja sjálf. Ég þarf auðvitað að sitja fyrir aftan hana eða halda við hana en það er kannski kominn tími til að viðra gamla brjóstagjafapúðann, sem aldrei var notaður að ráði, og setja fyrir aftan hana til stuðnings.
Svo er hún orðin svo aktíf á leikteppinu sínu að eftir smástund þarf maður að sækja hana útaf miðju gólfi til að setja hana aftur á teppið. Hún veltir sér til skiptis á magann og bakið og er búin að snúa sér 180° á no time. En það fer ennþá í pirrurnar á henni að geta ekki komist neitt og hún orgar alveg þegar hún gefst upp á að reyna.
Haldiði að það verði sport að fylgjast með henni komast upp á 4 fætur, að maður tali nú ekki um að skríða.

kveðja,
Eva mont-mamma

posted by Eva @ 23:01