Eva mamma c",)

Barnsleg hreinskilni

Það er svo frábært að fylgjast með Rebekku þegar hún er með meiningar, því hún skefur sko ekkert af hlutunum. Ef hún er pirruð þá gargar hún þangað til henni er sinnt, og því lengur sem hún þarf að bíða því hærra gargar hún. Er ekkert að gráta neitt sárt eða láta vorkenna sér, heldur verður bara sármóðguð og reið og gargar af lífs og sálar kröftum. Og svo ef ég er að fíflast í henni og gera eitthvað fyndið, og hún hefur ekki áhuga á bjánalátunum í manni, þá er hún ekkert að gera sér upp neina hrifningu, hún lítur bara í einhverja aðra átt. Talk to the hand 'cause the face ain't listening!.

Svo er hún auðvitað alveg jafn einlæg þegar hún hlær. Það er svo smitandi að hlusta á hana hlæja að ég fer að skellihlæja með henni. Og það þarf ekki mikið til, lítið er barns gaman. Bara að blása í hálsakotið á henni, eða syngja hárri og bjagaðri röddu. Þá ískrar alveg í henni.

Þetta er eitthvað sem maður ætti að tileinka sér, þ.e.a.s. þessi einlæga hreinskilni. Börnin staðgreiða allt, þau hafa engar áhyggjur af því að móðga fólk eða láta því líða illa. Þau segja það sem þau meina og meina það sem þau segja. Lífið væri svo auðvelt ef maður væri ekki svona meðvirkur, ef maður gæti bara sagt hlutina hreint úr og látið allt flakka eins og börnin. Þetta á eftir að verða mjög áhugavert þegar hún fer að tala, því þá fær maður sko örugglega að heyra það. Eins gott að passa sig ;) Það þýðir sko ekkert fyrir mig að ætla að læðupokast eitthvað, og alveg sérstaklega ekki fyrir litlum sporðdreka. Þeir eru snillingar í að skynja það þegar hlutirnir eru ekki eins og þeir eiga að vera. Og spyrja mann alveg örugglega spjörunum úr.

Eva

posted by Eva @ 23:11