Tuskulíus
Það mætti halda að afstaða tunglanna sé ekki mér í hag um þessar mundir. Allavega er ég búin að vera ferlega tuskuleg síðustu daga og það virðist ekkert vera að batna. Svo á sunnudagskvöldið var ég búin að skrifa heilan helling inn á bloggið, en þegar ég ætlaði að pósta því hvarf textinn og ekkert fór inn... Grrrr.... alveg týpískt. Ég nennti ekki að skrifa allt upp á nýtt svo að ég slökkti bara á tölvunni og fór að sofa. Er reyndar ekki búin að sofa neitt svakalega vel heldur, vakna nokkrum sinnum á nóttinni og get svo oft ekki sofnað almennilega aftur fyrr en undir morgun. Og þá er kominn fótaferðatími svo að ég mæti með bauga niðrá maga í vinnuna. Ég er reyndar að vorkenna mér aðeins of mikið, því ég er farin að mæta frekar seint á morgnanna (um 10-11 leytið) og nýti þar með þennan sveigjanleika sem ég fékk í vinnunni. Það er reyndar mjög huggulegt að þurfa ekki að vera með samviskubit yfir því að sofa á morgnanna. En mér finnst samt leiðinlegt að mæta undir hádegi, skreppa síðan í sund þrisvar í viku og hætta klukkan fimm. Það er eins og ég sé ekki að gera neitt, og fæ samt laun fyrir fullan vinnudag....#andvarp#En núna er ég að bíða eftir því að leggja af stað til Steinþórs því við ætlum að hitta ljósuna á eftir. Það ætti að vera fróðlegt, því að í þessum tuskulegheitum hef ég ekki verið eins samviskusöm í matarræðinu og ég ætti að vera og líklega kemur þvagprufan upp um mig. Allavega gerir vigtin það! En það verður líka gaman að vita hvort barnið sé ennþá skorðað. Mér finnst það vera það, allavega nóg um þrýsting niðrí grindina. Já talandi um grindina, hún er bara að losna í sundur svei mér þá! Ég hef aldrei verið eins hægfara og aumingjaleg á ævinni. Það er allt vont, standa upp, labba, lyfta skemlinum á lazyboy stólnum... name it! Samt er ég í sundi og jóga og tek inn öll vítamínin og aukajárn og Birkielexír, sem á að halda bjúginum í skefjum. Æ þetta fylgir víst bara á síðustu vikunum. Leiðinlegt að vera pirruð í ofanálag ....eða kannski er pirringurinn bara afleiðing... eníhú þá er ég farin að sækja Steinþór, segi meira næst. Vonandi verður það á aðeins jákvæðari nótum :/
kveðja,
Eva pirraða


1 Comments:
Hæ elsku dúllurnar okkar.
Nú er bara að sýna þolinmæði síðustu vikurnar eða mætti maður nú kalla síðustu dagana. Það er svo stutt þagað til litlí sólargeislinn kemur í heiminn og þá gleymist allt!
Þetta kemur allt, bara að vera jákvæður og láta sér hlakka til.
Ástarkveðjur til ykkar.
Mamma og Vigfús (amma og afi)
Sendu inn athugasemd
<< Home