miðvikudagur, október 26, 2005

117 cm !! :|

Fyndið hvað sumar tölur eru bara ekki raunverulegar í huga manns, eins og til dæmis talan á vigtinni. Ég bara flissa þegar ég sé svona súrrealískar tölur eins og 117, sem er mittisummálið mitt þessa stundina. Þetta er eins og að ímynda sér mann sem er 2 og hálfur metri á hæð eða töluna skrilljón, yeahhh right! Algjörlega út úr kortinu. En maður flýr svosem ekki raunveruleikann, sérstaklegar þegar hann bíður manns við hvert horn. Ég er nú ekkert svakalega létt á fæti sem segir mér að vigtin lýgur væntanlega ekki (því miður). Og blóðþrýstingsmælirinn hjá ljósunni er sannsöglin uppmáluð, og kannski sem betur fer því svoleiðis mæligræjum verður maður að geta treyst, þótt vigtin mætti nú alveg sykurhúða sannleikann fyrir manni, sérstaklega á slæmum dögum.

En mælirinn mældi hækkandi þrýsting og það þýddi aukið eftirlit, og ég fór upp á kvennadeild þarnæsta dag, nánar tiltekið í Hreiðrið fína og lét mæla þrýstinginn aftur. Hann hafði ekkert lækkað og þá var pantaður fyrir mig tími í mónitor í vikunni. Það er eins og hjartalínurit sem mælir hjartsláttinn hjá barninu ásamt hreyfingum og samdráttum í leginu. Þetta átti að segja þeim hvort barninu liði vel eða illa í bumbunni og svo var blóðþrýstingurinn auðvitað mældur líka. Þetta kom allt saman svo vel út að það lá við að ljósmóðirin spyrði hvað ég væri eiginlega að gera þarna... En auðvitað er sjálfsagt að fylgjast með og sérstaklega þegar svona "krjúsjal" atriði eins og blóðþrýstingur eru eitthvað á flökti. Hún sagði líka að ég væri velkomin hvenær sem er ef ég hefði einhverjar áhyggjur af barninu. En semsagt þá hafði blóðþrýstingurinn lækkað og hjartalínuritið sýndi mjög góða mynd af líðaninni í bumbunni og miðað við það og kuldann sem er að læðast í veðurkortin um þessar mundir þá er við því að búast að bumbubúinn framlengi leigunni fram á næsta sumar. En læknar eru víst ekkert á því að leyfa svoleiðis svo að ef fæðingin dregst á langinn verður litli anginn hreinlega rekinn úr hlýjunni einhverntímann í nóvember.

Ég hef endurskoðað það að fara í jóga og sund fram á síðasta dag og er nú hætt öllu bumbusprikli. Ég hef aldrei prófað að slappa svona vel af eins og undanfarna daga og ég get svarið að þessu gæti maður nú alveg vanist ;) Ég er komin á þá skoðun að þótt það sé örugglega voða hollt að stunda einhverja hreyfingu þá sé hvíldin líka nauðsynleg og jafnvel nauðsynlegri svona á síðustu metrunum.

Bless í bili,
Eva

2 Comments:

At 26 október, 2005 20:52, Blogger Softone said...

Já, taktu því endilega rólega Eva mín, maður verður nógu útkeyrður þegar barnið er loksins komið, alveg fínt að slappa af svona undir lokin :)

Ég var líka svona svakalega stór um mig miðja á lokamánuðum meðgöngunnar, leið eins og búrhveli! Vonandi verður þetta ekki mikið stærra hjá þér.

Gréta.

 
At 28 október, 2005 05:41, Anonymous Kristbjörg said...

Fínt hjá þér að hvíla þig svona síðustu dagana. Kíkti á bumbuþróunina og það er ekkert smá bumba! Skil vel að þú þurfir að hvíla þig:)

Hlakka til að hitta nýja fjölskyldumeðliminn þegar ég kem heim í próf í byrjun desember. Hafið það rosalega gott.

Kveðja, Kristbjörg.

 

Sendu inn athugasemd

<< Home

þú ert gestur númer